|
به مناسبت میلاد امیر المومنین شعری کهن از شاعر بزرگ ایران زمین فردوسی طوسی را تقدیم می کنیم.
این شعر از این جهت مورد توجه قرار گرفت که سلطان محمد غزنوی سنی متعصب بر فردوسی قهرمان خشم گرفت وبه او گفت چرا در اشعارت از عی تعریف نموده ای و او را نه تنها صله نداد بلکه تهدید به مرگ گرد و فردوسی در جواب او سرود: مرا غمزه كردند كان بد سخن به مدح نبى و على شد كهن منم بنده هر دو، تا رستاخيز اگر شه كند پيكرم ريز ريز من از مهر اين هر دو شه نگذرم اگر تيغ شه بگذرد بر سرم نباشد جز از بى پدر دشمنش كه يزدان به آتش بسوزد تنش نترسم كه دارم ز روشن دلى به دل مهرجان نبى و على چه گفت آن خداوند تنزيل و وحى خداوند امر و خداوند نهى كه من شهر علمم على ام در است درست اين سخن گفت پيغمبر است گواهى دهم كاين سخن را ز اوست تو گويى ، دو گوشم بر آواز اوست منم بنده آل بيت نبى سر افكنده بر خاك پاى وصى بدين زادم و هم بر اين بگذرم چنان دان كه خاك پى حيدرم روحش با امیر المومنین محشور باد
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387ساعت 19:36  توسط ایوان نجف
|
|
|