| تبليغات | X |
|
نقد ابوتراب:سالهاست که در عبارات اهل فیلم وسینما با عبارتی روبرو شده ایم به نام سینما دینی به کار بردن این عبارت درباره فیلمهای تاریخی که البته ریشه درفرهنگ دینی ما دارد امری نارسا وغیر واقعی است اصولا ما به چیزی می توانیم صفت دینی بدهیم که شرع مقدس و دین مبین اسلام زیر آن را امضاء نماید و تمام جزئیات آن را تائید نماید واین شاخصه در مقدماتی ترین مسائل مربوط به سینما ی امروز دینی رعایت نمی گردد که در آخرین نمونه آن می توان به فیلم یوسف پیامبر اشاره نمود.که به بعضی از آنها اشاره می شود:
۱- در روایتی در اصول کافی آمده است که:لا تعلموا نسائکم سوره الیوسف ولا تقرئوهن ایاها فان فیها الفتن وعلموهن سوره النورفان فیها المواعظ در این روایت که در تفسیرصافی نقل شده است از یاد دادن و آگاه کردن زنان به محتوای سوره یوسف نهی نموده اند و برعکس سفارش به تعلیم سوره نور به آنها نموده است. اگر سینمای سازنده این فیلم واقعا دینی است می بایست فتنه های که امیر المومنین در نظر گرفته بود را در نظر می گرفت و طیف وسیع زنان در معرض آنچه امیر المونین نهی کرده قرار نمی داد. ۲-حجاب اسلامی به صورتی کاملادینی!!!در این فیلم زیر ژا گذاشته شده و زنان پیرامون زلیخا به راحتی گردن و اعضای ممنوعه بدن خود را به نمایش می گذارند.این شاخه دینی بودن سینما است که یکی از ضروریات دین را اینگونه ساده انگاشته وزیر پا بنهیم. ۳- کارگردان این فیلم دینی برای همراه شدن با جامعه امروز چاره ای نداشته جزء اینکه مطالب عشقی وگناهان مرسوم جامعه را در قالب فیلم خود بگنجاند اگر چه دامن پیامبری آلوده شود: در قسمتی از فیلم یعقوب نبی به همسرش در حالی که کنار رود خانه قدم می زند می گوید: یادت هست ما در این مکان همدیگر را یافتیم و... آیا شان یک پیامبر معصوم ارائه دان این چهره از اوست؟ ۴-نکته دیگری نیز که در نقد این فیلم می توان گفت این است که بر اساس این فیلم راحیل هنگام به دنیا آوردن بنیامین از دنیا می رود حال آن که این دقیقا در تعارض با قرآن کریم است. در قرآن راحیل تا هنگامی که حضرت یعقوب و برادران حضرت یوسف، به مصر نزد او می روند زنده می ماند و به همراه آنها می رود. تعبیر (ابویه) که در اواخر سوره یوسف آمده است، این مسأله را اثبات می کند. ۵- اشاره ایت الله سبحانی به وجود اسرائیلیات در این فیلم خود گواهی بزرگ بر انحراف این فیلم از سینمای دینی است(که به نظر حقیر اصلا چنین سینمائی وجود خارجی ندارد) اسرائیلیلت چیست؟ اسرائیلیات، اصطلاح خاصی است در معارف اسلامی و به ویژه، در علوم تفسیر و تاریخ، و به آن دسته از روایات و قصص اشاره دارد که در قرآن و احادیث نبوی و پیشوایان دین یافت نمیشود؛ بلکه در تعالیم ادیان گذشته و ملل پیشین، یا به اصطلاح امم سالفه، و به خصوص بنی اسرائیل ریشه دوانده و به واسطة داستان سرایی و اسطوره پردازی گروهی که بیشتر آنها یهودیان بهظاهر مسلمان یا یهودیان تازه اسلام آورده بودند، در قرون نخست هجری به حاشیة آموزشهای مسلمین راه یافت. اسرائیلیات گرچه ظاهراً به تعالیم یهود اشاره دارد، ولی در حوزة اصطلاحات تفسیر و تاریخ اسلام به تحریفات و جعلیاتی گفته میشود که چه از جانب یهودیان و چه از جانب مسیحیان وارد تعالیم مسلمین شده است. درباره مسیحیان گفتنی است که آنان تنها در موضوعاتی چون داستان حضرت مریم و عیسی و اصحاب کهف، مطالبی جالب برای مسلمانان داشتند و گفتههای آنان در سایر موضوعات برای پرسشگران کششی نداشت. اما یهودیان از آنجا که بر پایة کتب تورات و تلمود و دیگر رسیدههای روایی خود، پیرامون بسیاری از قصص قرآنی سابقة ذهنی داشتند و ارتباط نزدیکی با جمعیتهای مسلمین برقرار کرده بودند، سخن بیشتری برای گفتن فراهم آوردند و کلام آنها برای پرسشگران جذابیت یافت. از نمونههای صریح کار برد تاریخی این اصطلاح باید به مسعودی در سدة چهارم اشاره کرد. او این واژه را به مفهومی وسیع که روایات نصرانیان را نیز در بر میگیرد به کار برده است. او در ادامه به ذکر نمونههایی از این است اخبار پرداخته است. نویسندگان مسلمان به هنگام نقل از منابع پیشینیان و روایات یهودیان گاه با تعابیری آشکار، چون «برخی از کتب پیشینیان» یا «در کتب پیامبران» یا « بعض اهل العلم»، به بیان مطلب پرداختهاند و اسرائیلی بودن سخن را مشخص کردهاند.اما در مواردی نیز بدون ذکر سرچشمة سخن، آغاز نقل کردهاند.
سوال اینستکه: آیا فیلمی که به گفته یک محقق بزرگ جهان اسلام دارای اسرائیلیات است شان این را دارد که فیلم سینمای دینی نامیده شود و در معرض دید همگان قرار گیرد ومجموعهای از مفاهیم نادرست را به نام دین به خورد جامعه داده شود! واز منظر دیگر برای نشر اسرائیلیات میلیاردها تومان پول مردم را خرج نمودو بیت المال را ضایع کرد.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیستم تیر 1387ساعت 19:35 توسط ایوان نجف
|
|
درباره وبلاگ  عبایة بن ربعی از عبدالله بن عباس پرسید:« چرا پیامبر خدا به علی علیه السلام لقب ابوتراب داد؟»
عبدالله بن عباس پاسخ داد:« به این جهت که او صاحب زمین است و حجت خدا بر اهل زمین. پس از رسول خدا بقا و آرامش زمین به وجود او بسته است و من از رسول خدا شنیدم که فرمود:« در روز قیامت، کافر پاداش و منزلت شیعهی علی را مینگرد و میگوید:« یا لَیْتَنْیِ کنْتَ تَرّابیَا »؛ (ای کاش من نیز وابسته به ابو تراب بودم و از شیعیانش محسوب می شدم) و این همان گفتار خداوند است که در آیه 40 سورهی نباء میفرماید:« وَلَیْقول الْکافِر یا لَیْتَنی کنت ترابا »؛ (کافر در روز قیامت می گوید ای کاش خاک بودم.)» (1) ما افتخار می کنیم که پیرو آن رادمردی هستیم که پیامبر او را پدر زمین و آسمان نامیده است. این وبلاگ سعی میکند معارف ناب علوی را ارائه نماید وبا نگاهی نقادانه وانتقادی به مسائل جاری در جامعه از حریم مکتب آن بزرگ مرد تاریخ بشریت دفاع نماید.باشد که در قیامت از موالیان او به شمار آییم. منابع: (1)بحارالانوار، ج 35، ص 51، حدیث 4 ------ معانی الاخبار، علل الشرایع
|
